Ściany szczelinowe są obecnie często stosowanymi obudowami głębokich wykopów, z uwagi na dużą sztywność oraz możliwość wykorzystania ich zarówno jako ściany podziemia oraz fundament budynku. Wykonuje się je do głębokości nawet 25-30 m. Najczęściej stosowane grubości ścian szczelinowych wynoszą 60 lub 80 cm (wyjątkowo stosuje się ściany o innej grubości np. 50 lub 100 cm).

Ściana szczelinowa, to ściana wykonana z betonu lub żelbetu, formowana w szczelinie wykopanej w gruncie. Wykonanie ściany szczelinowej (Rys.1.) obejmuje prace przygotowawcze, wykonanie murków prowadzących (1), głębienie szczeliny w osłonie zawiesiny iłowej (2,3), wstawienie elementów rozdzielczych i zbrojenia (4), betonowanie oraz prace wykończeniowe (5).

Rys.1. Etapy wykonania ściany szczelinowej

Roboty przygotowawcze polegają na wykonaniu stabilnej platformy roboczej usytuowanej powyżej poziomu wód gruntowych. W kolejnym etapie robót przygotowawczych wykonuje się żelbetowe murki prowadzące zlokalizowane po obydwu stronach ściany szczelinowej, na całej jej długości. Mogą one być betonowane bezpośrednio na gruncie (wylewane "na mokro") lub prefabrykowane.

Głębienie szczeliny przy pomocy specjalistycznej koparki chwytakowej prowadzi się sekcjami, których długość, odstęp między nimi oraz kolejność realizacji zależą od warunków gruntowych, stosowanego urządzenia głębiącego oraz warunków realizacji robót na budowie. Dla zapewnienia stateczności szczeliny od rozpoczęcia głębienia do jej zabetonowania jest ona wypełniona stabilizującą zawiesiną iłową.

Po zakończeniu głębienia, do wymaganej w projekcie rzędnej, do szczeliny wprowadza się elementy rozdzielcze (zazwyczaj o przekroju kołowym) formujące styki sekcji oraz kosze (szkielety) zbrojeniowe. W zbrojeniu umieszcza się elementy niezbędne do późniejszej instalacji kotew gruntowych, rozpór lub stropów podziemnych kondygnacji (pręty startowe odginane po odkopaniu ściany), a także elementy dystansowe zapewniające projektowaną otulinę zbrojenia.
Betonowanie sekcji ścian szczelinowych odbywa się metodą kontraktor za pomocą jednej lub kilku rur wlewowych, w zależności od długości sekcji. Wypierana zawiesina stabilizująca jest odprowadzana do zbiornika, gdzie następuje jej oczyszczenie, po czym nadaje się ona do ponownego użycia.

Po zabetonowaniu i usunięciu elementów rozdzielczych uzyskuje się w gruncie gotową sekcję ściany szczelinowej. Powtarzając powyższe fazy realizacji robót, formuje się pełną obudowę wykopu. Poszczególne kosze zbrojeniowe sekcji nie współpracują ze sobą, zatem po skuciu górnej warstwy betonu wykonuje się spinający oczep żelbetowy zapobiegający "klawiszowaniu" ściany.

Po odkopaniu ściany szczelinowej zaprojektowanej jako konstrukcja podziemna budynku następuje jej oczyszczenie oraz ewentualne wyrównanie w razie takiej konieczności.

Ściany szczelinowe wykonuje się zwykle z betonu wodoszczelnego dzięki czemu stanowią one pionową przegrodę przeciwfiltracyjną zabezpieczającą wykop budowlany przed napływem wody gruntowej.

Często niezbędne po wykonaniu ściany szczelinowej jest jej zakotwienie lub rozparcie. Firma Keller Polska wykonuje wszystkie te prace kompleksowo.  

Zasadniczymi zaletami ścian szczelinowych są:

• skrócenie czasu realizacji oraz optymalizacja kosztów realizacji inwestycji poprzez zastosowanie jednej konstrukcji spełniającej funkcję docelowego elementu budynku, zabezpieczenia stateczności wykopu budowlanego i przeciwfiltracyjnej przegrody pionowej,
• możliwość wykonywania w bezpośrednim sąsiedztwie istniejących budowli (ok. 30 cm od lica istniejących obiektów),
• mała uciążliwość wykonywanych robót dla otoczenia - niski poziom hałasu oraz brak wstrząsów przy wykonaniu.

Bareta (fr. Barrette) to odcinek ściany szczelinowej, zwykle krótki, lub kilka przecinających się odcinków, jednocześnie betonowanych (np. w kształcie litery T lub L), wykonywany w celu przenoszenia obciążeń pionowych i/lub poziomych. Barety ze względu na łatwiejsze i szybsze wykonanie stosowane są często zamiast pali wielkośrednicowych, ponadto prostokątny kształt barety stwarza korzystne warunki do przenoszenia obciążeń poziomych. Znaczna powierzchnia podstawy i pobocznicy oraz sztywność przekroju prostokątnego w jednym kierunku a w drugim duża powierzchnia przekazu na grunt sił poziomych daje możliwość posadowienia na baretach fundamentów obciążonych bardzo dużymi siłami pionowymi i poziomymi.

Przykładowe zastosowania: