Kolumny żwirowo - betonowe KSS/FSS wykonuje się wibratorem wgłębnym z rdzeniowym (tzn. wewnętrznym) podawaniem materiału. Formowanie kolumny odbywa się przy posuwisto-zwrotnym ruchu wibratora w podłożu oraz przy udziale siły odśrodkowej i pionowym docisku wibratora dochodzącym do 150 kN. Średnica kolumn KSS/FSS zależy od podatności bocznej gruntu i wynosi ok. 0,60 m. W pierwszej fazie, tj. w czasie formowania podstawy kolumny, dogęszcza się podłoże i podaje gruboziarniste kruszywo dla uformowania żwirowej stopy kolumny. W drugiej fazie, tj. w czasie formowania betonowego trzonu kolumny w obrębie słabych gruntów, podaje się ubijalny beton klasy C12/15. W trzeciej, końcowej fazie, ponownie podaje się kruszywo, co pozwala uformować żwirową głowicę kolumny, zapewniającą podatny charakter podparcia. Uziarnienie kruszywa do wykonania żwirowej stopy i głowicy kolumny wynosi najczęściej od 0 do 32 mm. Technologia wykonania kolumn kombinowanych CMM polega na zastosowaniu specjalnego świdra, który po wwierceniu w podłoże gruntowe na projektowaną głębokość podciąga się do góry jednocześnie betonując pod ciśnieniem trzon kolumny CMM w obrębie gruntów słabych. Średnica części betonowej wynosi zwykle ok. 40 - 60 cm. Powyżej części betonowej, na długości zależnej od wymagań projektowych, wykonuje się zagęszczoną, żwirową głowicę kolumny, zapewniającą w ten sposób podatny charakter podparcia fundamentu.

Rys. 1. Technologia wykonania kolumn CMM.

Głównymi zaletami kolumn kombinowanych są:

• zredukowanie osiadania generowanego głównie w gruntach słabych dzięki zastosowaniu betonowego trzonu opartego na stopie żwirowej,
• równomierne rozłożenie obciążeń w poziomie posadowienia oraz zachowanie podatnego charakteru podparcia dzięki żwirowej głowicy kolumn, wykonanej ponad betonowym trzonem kolumny,
• krótsza długość kolumn w stosunku do pali o tej samej nośności, co wynika z korzystnego działania poszerzonej stopy żwirowej,
• dostosowanie długości kolumn do rzeczywistego przebiegu nośnych warstw gruntu w podłożu dzięki rejestracji oporu penetracji wibratora,
• zmniejszenie ilości urobku wydostającego się na powierzchnię, np. w porównaniu do pali typu CFA,
• duża szybkość wykonania,
• niski poziom hałasu w czasie robót,
• wykonywanie kolumn bez wystąpienia efektu rozluźnienia gruntu,
• możliwość ustalenia nośności bez potrzeby wykonywania drogich próbnych obciążeń, tj. na podstawie kontroli stopnia zagęszczenia stopy żwirowej oraz wytrzymałości betonu,
• poprawienie parametrów wytrzymałościowych otaczającego gruntu i podłoża nośnego,
• niższe jednostkowe koszty wykonania w porównaniu do większości pali i innych fundamentów głębokich.
• możliwość zmniejszenia stopnia zbrojenia fundamentów dzięki zastosowaniu podatnego podparcia.

Przykładowe zastosowania: