Mieszanie objętościowe gruntu lub masowa stabilizacja, to technika ulepszania podłoża, która poprawia słabe albo luźne grunty poprzez ich mechaniczne mieszanie z mokrym zaczynem lub suchym spoiwem cementowym. 

Zastosowania

Zwiększenie nośności
Redukcja osiadania
Zwiększenie stateczności globalnej
Odcinanie/hermetyzowanie zanieczyszczeń

Proces

Mieszanie objętościowe jest zazwyczaj realizowane w komórkach rzędu 4 x 4 m dzielących obszar wzmocnienia w planie. Komórki są rozmieszczone jedna obok drugiej, tak aby pokryć obszar wzmocnienia w 100%. Stabilizacja jest możliwa do głębokości maksymalnie 5-6 metrów. Przed rozpoczęciem mieszania są wykopywane duże przeszkody aby nie uszkodzić mieszadeł.
Grunty mogą się znacząco różnić pod względem zdolności do mieszania w zależności od ich rodzaju i stanu. Grunty organiczne, takie jak torf, namuł czy gytia mogą być stabilizowane, ale zawsze zaleca się przeprowadzenie przedprodukcyjnych laboratoryjnych testów mieszania.
Przedprodukcyjne testy laboratoryjne wykorzystywane są w celu określenia metodologii mieszania, wytrzymałości i zawartości spoiwa. Firma Keller opracowała własny sprzęt i oprogramowanie do monitorowania parametrów mieszania w czasie rzeczywistym. W czasie produkcji pobierane są próbki cementogruntu do badań wytrzymałości.
 

Zalety

Metoda cicha i bez wibracji
Przyjazna dla środowiska, ponieważ wykorzystuje łatwo dostępne materiały
Prawie bez urobku
Prace mogą być prowadzone w niskich temperaturach
Ekonomiczna
Może zastąpić droższe metody głębokiego fundamentowania
Elastyczna w zastosowaniu
Skrócony czas budowy

Gwarancja jakości

Kontrola jakości jest zapewniona przez automatycznie rejestrowane protokoły mieszania oraz wyniki badań laboratoryjnych i weryfikacyjnych w terenie. Każda wzmacniany obszar posiada dziennik, który zazwyczaj obejmuje: rodzaj mieszadła, głębokość mieszania, czas mieszania, specyfikację zawiesiny, ciśnienie zaczynu, całkowitą objętość użytej zawiesiny, prędkości urządzenia mieszającego. Dane te pozwalają obliczyć energię mieszania i zawartość potrzebnego spoiwa, w celu sprawdzenia czy spełnione zostały wymagania projektowe.
Próbki cementogruntu do badań wytrzymałości na ściskanie pobierane są na mokro ze świeżo wymieszanych objętości. Do pobierania prób do testów mogą być również wykorzystane wiercenia rdzeniowe.